Wiadomość

m prawo

 

 

Czy spadek wchodzi do majątku wspólnego? Zdecydowana większość małżonków zwierając małżeństwo decyduje się na wspólność majątkową. Powstaje ona automatycznie wraz z zawarciem związku małżeńskiego. W przypadku gdy przyszli małżonkowie lub osoby będące już w związku małżeńskim zdecydują się na inny ustój majątkowy, muszą udać się do notariusza i zawrzeć odpowiednią umowę. W ramach umowy zawartej w formie aktu notarialnego, małżonkowie mogą rozszerzyć lub graniczyć wspólność majątkową. Mogą również ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków. Umowa taka może zostać zawarta przed ślubem lub w trakcie trwania małżeństwa.

 

Doświadczenie śmierci bliskiej osoby dotyka niemal każdego człowieka. Oprócz oczywistych przeżyć natury emocjonalnej, żałobnicy mierzą się z problemem uregulowania spraw majątkowych zmarłego. Dziedziczenie spadku wiąże się z wieloma formalnościami i wymaga szczególnej ostrożności spadkobierców, a najlepiej – profesjonalnego wsparcia.

Prawo spadkowe to dział prawa cywilnego, którego przepisy regulują losy majątku zmarłego, a mianowicie przejście praw i obowiązków majątkowych na inne osoby fizyczne i prawne. Dział ten zawarty jest w czwartej księdze Kodeku cywilnego i obejmuje artykuły od 992 do 1088. Normuje on skutki prawne śmierci osoby fizycznej.

Stosunki prawne istniejące w chwili jej śmierci nie wygasają, lecz przechodzą na inne podmioty. W polskim prawie spadkowym majątek zmarłego może przejść na inne osoby na dwa sposoby. Wyróżnia się dziedziczenie na podstawie ustawy oraz dziedziczenie na podstawie testamentu, a zatem ustawa i testament to jedyne źródła powołania do spadku funkcjonujące w polskim prawie.

Przesłanki dziedziczenia przez spadkobiercęZdolność do dziedziczenia

Zdolność do dziedziczenia to zdolność nabywania praw i obowiązków w drodze dziedziczenia, a więc zdolność bycia spadkobiercą. Jest ona przejawem zdolności prawnej, czyli możliwości bycia podmiotem praw i obowiązków związanych z prawem cywilnym. Zdolność prawna jest pojęciem zawartym w art. 8 i nast. oraz w art. 33 i nast. k.c. W myśl polskiego prawa spadkowego zdolność do dziedziczenia mają zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne. Osoby fizyczne posiadają nieograniczoną zdolność do dziedziczenia, natomiast osoby prawne ograniczoną, w takim zakresie, w jakim ograniczona jest ich zdolność prawna.*

Jeśli chodzi o zdolność do dziedziczenia osób fizycznych, to każdy człowiek posiada ją od chwili urodzenia, albowiem zgodnie z art. 8 k.c. każdy człowiek od chwili urodzenia posiada zdolność prawną, a zdolność do dziedziczenia jest jednym z jej przejawów.  Polskie prawo przewiduje także zdolność do dziedziczenia przez dziecko poczęte (nasciturusa), ale nienarodzone w chwili otwarcia spadku.  Nasciturus, zgodnie z art. 927 § 2 k.c., posiada warunkową zdolność do dziedziczenia – dziecko poczęte w chwili otwarcia spadku może być spadkobiercą, pod warunkiem, że urodzi się żywe.

Testament może zawierać wszystkie, kilka, albo tylko jedno z powyższych rozrządzeń.

Przykładowe rozrządzenia testamentowe:

Powołanie spadkobiercy, bądź spadkobierców:  Celem tego rozrządzenia jest wyłączenie ustawowego porządku dziedziczenia i ukształtowanie go własną wolą przez spadkodawcę. Zgodnie z art. 959 k.c., spadkodawca może powołać do całości lub części spadku jedną lub kilka osób. Spadkobiercami mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne.

Można wymienić kilka przesłanek skuteczności ustanowienia spadkobiercy, a mianowicie:

  • powołanie do dziedziczenia musi nastąpić w testamencie,
  • ustanowienie spadkobiercy musi być dokonane przez spadkodawcę, o czym stanowi art. 944 § 2 k.c., zgodnie z którym testator – ze względu na osobisty charakter testamentu – nie może pozostawić wskazania spadkobiercy osobie trzeciej,
  • osoba spadkobiercy musi zostać określona w testamencie przez spadkobiercę w taki sposób, aby można było ją zidentyfikować.